كاش مي شد اشك را تهديد كرد

مدت لبخند را تمديد كرد 

كاش مي شد از ميان لحظه ها

لحظه ديدار را نزديك كرد!

توی این پست می خوام درباره خودم بنویسم:

خواستم سیر تکاملی من در گذشته وآینده را براتون بنویسم گفتم شاید تصویری اثرش بیشتر باشه!

من...گذشته...حال...آینده

علاقه مندی ها :

بهترین غذا : اوناع کباب (غذاهای گوشتی که از راه به جز آب  پز پخته شده باشند)

بهترین میوه : نارنگی

بهترین کارتون : گربه سگ

بهترین سریال : شب های برره

بهترین فیلم : محبوب ( محصول آمریکا...آخه اسمش شبیه فیلم های هندیه)

بهترین رنگ : آبی تیره ( سورمه ای)

بهترین تیم فوتبال:سپاهان و استقلال(اگه با هم بازی کنن هر کدوم ببره من خوشحال می شم)

بهترین کتاب : حسنی و مرغ پا کوتاه (اگه اسمش را اشتباه نگفته باشم )

بچه بودم خیلی دوسش داشتم الآن هم بدم نمی یاد بخونمش.

جریان این بود که حسنی یه مرغ داشت یکی اونا می دزدید و حسنی برای پیدا کردنش دنبالش می رفت..همش به شعر بود.

بهترین سرگرمی : اینترنت

بهترین شغل : کار آزاد (بازاری)

بهترین کشور : ایران

بهترین شهر اصفهان  نصف جهان

بهترین دوست :   تو

بهترین شخصیت سیاسی : سید محمد خاتمی

البته من از آشپزی هم بدم نمی یاد.

و شخصا طرز تهیه ماکارونی و چند نوع خورشت را هم بلدم 

تازه طبق نظر دیگران دست پختمم خوبه

چرا دائی احمد

از اون جایی که روابط عمومی بالایی دارم دوستان زیادی هم دارم که تقریبا از ۹ سال تا ۹۰ سال را شامل می شن.

کوچکترین شون سوم دبستانه بزرگشونم   یه دکتر پیره   ولی فکر نکنم ۹۰ سالش شده باشه

من عادت ندارم برعکس خیلی ها وقتی یه بچه اذیتشون میکنه یا همون شیطنت بچگیشا می کنه سرش داد بزنم یا بش اخم کنم اینجوری

برای همینم دوستای کوچولو هم دارم که که بعضی موقعا واقعا آدما کلافه می کنن

ولی نمی دونم چرا نمی تونم بشون چیزی بگم ... برای همینم اون بیشتر دوست دارن با من دوست باشن ولی من....

از اونجایی هم که با همه گرم می گیرم همه نوع قشر دوست هم دارم از لات و الوات گرفته تا بردارن محترم بسیج از سوپر مواد غدایی محل تا دکتر و مهندس

البته همه اینا یه مضراتی داره و یه فوایدی

قابل توجه افکار منحرف ( همه دوستان من پسرن)

و اما دائی احمد یه چند تایی از بچه های محله همین جوری به من می گفتن دائی احمد ولی با یک اتفاق عجیب این اسم افتاد توی دهن همه بروبچ:

که اون اتفاق نوشتن اسم دائی احمد روی دیوار بود.

ابته اون نوشته های مشکی  چند روز بعد توسط یک فرد ناشناس دیگه نوشته شد.

مثل این یکی :

منظور همون اوفینا بوده!

در دسر برای گرفت عکس:

وقتی خواستم برم این عکسا را بگیرم ...چند تا خانوم محترم توی کوچه حضور داشتن و طبق عادت همیشگی فضولیشون گل کرده بود و می خواست ببینن من چیکار می کنن..فکرر کردن چل شدم دارم از درو دیوار عکس می گیرم  این نماد همون خانوماست!

و از اون جایی که هوا داشت تاریک می شد عکسا تیره شد و مجبور شدم با فتو شاب درستشون کنم برای همینم یکم بی کیفیت شدن.

الان هم دارم با خوبی و خوشی زندگی می کنم.

اگه پست قبلا خونده باشین در باره کبوتری نوشته بودم که توی خونمون لونه کرده بود

این مادر بی وفا درست یک روز قبل از  بیرون اومدن بچش از تخم گذاشت رفت

شایدم براش اتفاقی افتاده باشه

ولی به هر حال بعد از این ماجرا پدرش تصمیم گرفت که هم براش پدر باشه و هم مادر و از همین رو یک شب تمام روی اون تخم خوابید ولی فرداش طبق عادت همیشگی نرها به جای مراقبت ول کرد و رفت دعوا با یک کبوتر دیگه که معلوم نبود از کجا اومده بود..

و من تصمیم گرفتم بچه را خودم بزرگ کنم

چون تلف شدنش حتمی بود

همون روز  جوجه از تخم بیررون اومد و الانم دوروزه شه

ولی غذا دادن بهش سخته

باید دهنشا باز کنم و غدا را ریز ریز حل بدم تو دهنش

دعا کنید زنده بمونه

 در باره وبلاگم :

یادمه تابستون بود تازه می خواستم برم اول دبیرستان که این وبلاگ را زدم یعنی تابستون ۱۳۸۲ قبلش یه ئبلاگ دیگه داشتم که اخبار توی اون می نوشتم یعنی خبرهای داغ را از توی خبرگزاری ها کپی می گرفتم و می زدم توی وبلاگم .ولی الان اثری از اون وبلاگ نیست.

من این وبلاگ را حذف کرده بودم...ولی بعد منصرف شدم و دوباره ساختمش جالب اینجا بود که آرشیو وبلاگ کاملا پاک نشده بود و از اسفند ۸۲ به بعدش موجود بود.

اینم قدیمی ترین پست در آرشیو وبلاگم :

                                                           ترکه

تركه به رفيقش ميگه: ميخوام دختر شاه رو بگيرم! رفيقش ميگه: چرت نگو مومن! مگه كشكيه؟!  تركه ميگه: بابا من كه راضيم، ننم هم كه راضيه، فقط مونده شاه و دخترش! 

اینم جریان وبلاگ ما بود.

قابل توجه دانش آموزان و دانشجویان محترم:

حالا که دارید به امتحانات نزدیک می شید (او... کو تا یک ماه دیگه) نکاتی را در باره امتحان یادآور می شم